محفل ادبی «دایره دیدار» برگزار شد

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما،در این محفل ادبی که اسماعیل امینی، اسدالله امرایی، بهروز آورزمان به همراه شاعرانی دیگر حضور داشتند، از مجموعه شعر «هارمونی سکوت» سروده زینب رازدشت، رونمایی شد.

اسماعیل امینی، شاعر و پژوهشگر ادبی، در این محفل گفت: ما در زندگی روزمره همه از زبان استفاده می کنیم؛ ولی این طور نیست که همه متخصص زبان باشیم. اظهار نظر کردن درباره زبان نیاز به تخصص دارد.

وی افزود: همه ما دندان و چشم داریم و برای چشم درد نزد چشم پزشک و برای دندان درد نزد دندان پزشک می رویم و خودمان نمی توانیم درباره آنها نظر تخصصی بدهیم. به همین ترتیب برای اظهار نظر درباره زبان هم باید متخصص زبان باشیم. زبان متعلق به ماست، ولی متخصص دارد.

امینی با اشاره به رواج اظهارنظر های عمومی درباره زبان، ادامه داد: باب شده که همه فکر می کنند متخصص زبان هستند، متخصص تاریخ زبان هستند؛ راحت اظهار نظر می کنند و می گویند این کلمه را نگو، آن کلمه را بگو. من گاهی یادداشت می نویسم و وقتی منتشرشان می کنم به من می گویند امینی، تو مگر استاد ادبیات نیستی؟ این کلمه های عربی چیست که در متن به کار می بری؟

این شاعر و پژوهشگر ادبی اضافه کرد: خیلی ساده لوحی است این جور نگاه کردن به موضوعات. این که مثلاً از سر لجبازی با حکومت به جای سلام بگوییم درود، نگاه ساده لوحانه به زبان است. تازگی ها از این ابلهانه تر هم شده است. مراسم مذهبی برای میت را که تشییع جنازه می خوانند، تبدیل به مسخره بازی کرده اند. می زنند و می رقصند. در هیچ جای دنیا این کار را نمی کنند. هر چیزی آیین مخصوص به خودش را دارد و نمی توان سلیقه ای با آن برخورد کرد. این کار ها به این دلیل است که فضای موجود همه را به شاعر، نویسنده، تحلیل گر سیاسی و به همه چیز تبدیل کرده است.

اسدالله امرایی، مترجم و نویسنده، در ادامه این محفل دو داستان کوتاه خواند. داستان نخست «حلزون های بوداپست» نوشته زاری فکته، نویسنده مجارستانی داستان دوم «وداع با سقف» نوشته ولادیمیر سوروکین، نویسنده پست مدرن روس. وی پس از خواندن این دو داستان درباره استفاده های مجاز از زبان بیگانه در ترجمه فارسی چند مثال برای حاضران زد.

رضوان ابوترابی نیز در این محفل گفت: داشتم فکر می کردم؛ کاش می دانستیم این زبان را اصلا چه کسی ساخته است. چه کسانی آمدند و نشستند و چقدر زحمت کشیدند تا این واژه ها را درست کردند که ما امروز به این راحتی حرف می زنیم و نظر می دهیم.

او ادامه داد: من هیچ تعصبی به زبان ترکی ندارم. به هیچ زبانی هم تعصب ندارم، چون همه زبان ها را لازم می دانم. نمی توانیم این قدر دیکتاتور باشیم که بگوییم فقط این زبان، زبان است.

زینب رازدشت، شاعر و خبرنگار حوزه فرهنگ و صنایع فرهنگی در این محفل درباره مسیر انتشار کتاب هایش گفت: کار شعر را از سال 87 و «دایره دیدار» شروع کردم. کتاب «هارمونی سکوت» عنوانش از دل اشعار خود کتاب انتخاب شده است.

وی ادامه داد: کتاب قبلی من «رنگین کمان را به تنهایی دعوت می کنم» را نشر شال گردن منتشر کرد. بعد از آن قرار شد شال گردن فقط داستان منتشر کند و نشر آماژ که هردو یک مجموعه هستند، فقط شعر چاپ کند. برای همین «هارمونی سکوت» را نشر آماژ منتشر کرد.

رازدشت درباره محتوای مجموعه شعر بیان کرد: محتوای این اشعار عشقی است که از یک سکوت شروع شد و با یک سکوت هم به پایان رسید. هارمونی سکوت برگرفته از یک سکوت عمیق است؛ حرف هایی که گفته نشده و در سکوت حل شده. طرح روی جلد هم برگرفته از همان است. چند رنگ به من پیشنهاد دادند و من این رنگ را برای طرح جلد انتخاب کردم.